Podstawa prawna (ustawa o VAT i definicje)
Art. 43 ust. 1 pkt 18, 19 i 19a ustawy o VAT – sens i zakres
-
pkt 18 – zwolnienie dla usług w zakresie opieki medycznej wykonywanych w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze;
-
pkt 19 – zwolnienie dla usług w zakresie opieki medycznej świadczonych w ramach wykonywania m.in. zawodu lekarza, pielęgniarki/położnej, innych zawodów medycznych (oraz psychologa);
-
pkt 19a – zwolnienie dla usług nabytych we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej od podmiotów/osób z pkt 18–19 (mechanizm „przeniesienia” zwolnienia).
Aktualne brzmienie należy weryfikować w jednolitym tekście ustawy (Dz.U. 2025 poz. 775).
„Zawód medyczny” – odwołanie do ustaw systemowych
Przy ocenie, czy dana osoba „wykonuje zawód medyczny”, organy i sądy odwołują się do regulacji sektorowych i statusu danej profesji (np. diagnosty laboratoryjnego). To nie oznacza, że każda czynność wykonywana przez taką osobę jest zwolniona – liczy się związek ze świadczeniem opieki medycznej w ramach kompetencji zawodu.
Sprawa, która ustawiła praktykę: NSA z 28.10.2025 r., I FSK 1730/22
Stan faktyczny (podolog z dyplomem technika analityki medycznej)
Podatniczka prowadzi gabinet podologiczny (konsultacje, pedicure medyczny, zabiegi laserowe, usuwanie kurzajek, badania mykologiczne i bakteriologiczne). Wskazała, że ma tytuł technika analityki medycznej i wszystkie usługi mają charakter medyczny, więc korzystają ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT.
Rozstrzygnięcie WSA i zmiana przez NSA
WSA w Poznaniu (I SA/Po 1055/21) przyznał rację podatniczce. NSA jednak uchylił ten wyrok i przesądził, że nie wszystkie jej czynności są zwolnione. Klucz: trzeba działać w ramach własnego zawodu.
Kluczowa teza NSA: zwolnienie tylko „w ramach wykonywania zawodu”
NSA (skład z sędzią Hieronimem Sękiem) podkreślił, że art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c obejmuje usługi tylko wtedy, gdy są właściwe dla zawodu danej osoby. Technik analityki medycznej skorzysta ze zwolnienia w zakresie czynności diagnostyczno-laboratoryjnych (np. pobranie materiału do badań) – ale już nie w odniesieniu do innych zabiegów podologicznych.
Konsekwencje praktyczne dla podologów i gabinetów
Kiedy medyk-podolog może stosować zwolnienie?
Jeżeli usługę wykonuje osoba, której zawodowe kompetencje obejmują daną czynność i która realizuje cel terapeutyczny (profilaktyka, diagnoza, leczenie, poprawa zdrowia), zwolnienie jest możliwe. Przykładowo, pobranie wymazu ze zmiany skórnej w celu diagnostyki może mieścić się w zwolnieniu (pkt 19), o ile czynność jest typowa dla danego zawodu medycznego i podejmowana w celu ochrony zdrowia pacjenta.
Dlaczego kosmetyczka nie skorzysta ze zwolnienia?
Kosmetyczka nie wykonuje zawodu medycznego, zatem jej usługi nie mieszczą się w art. 43 ust. 1 pkt 19. Potwierdzają to zarówno praktyka interpretacyjna, jak i orzecznictwo (w tym utrwalona linia co do braku zwolnienia dla podologów/kosmetologów poza zakresem zawodów medycznych).
Co z pobieraniem materiału do badań i diagnostyką?
NSA zaakcentował, że pobieranie materiału do badań wykonywane przez osobę do tego uprawnioną w ramach jej zawodu medycznego może korzystać ze zwolnienia. Natomiast „typowe” zabiegi pielęgnacyjne/estetyczne – już nie.
Art. 43 ust. 1 pkt 19a – „przeniesienie” zwolnienia przy nabyciu we własnym imieniu na rzecz pacjenta
Jak poprawnie zorganizować współpracę z lekarzem/podmiotem leczniczym?
Przepis 19a pozwala zwolnić z VAT odsprzedaż usług medycznych, jeżeli gabinet nabywa je we własnym imieniu, ale na rzecz pacjenta od uprawnionego podmiotu (pkt 18–19). W praktyce wymaga to:
-
właściwych umów z lekarzem/podmiotem leczniczym;
-
jasnego wykazania, że gabinet działa na rzecz pacjenta (beneficjenta świadczenia);
-
rozliczenia jako refakturowanie usługi zwolnionej.
NSA w omawianej sprawie wprost wskazał na tę ścieżkę jako hipotetyczną – ale podkreślił, że nie taki model przyjęła podatniczka.
TSUE o celu terapeutycznym – filtr dla zwolnień medycznych
D’Ambrumenil (C-307/01) i linia „purpose test”
Trybunał Sprawiedliwości UE od lat utrzymuje, że o zastosowaniu zwolnienia dla usług medycznych decyduje cel świadczenia (diagnostyczny/terapeutyczny). Jeżeli głównym celem nie jest ochrona zdrowia konkretnej osoby, zwolnienia nie ma. Ta linia ma zastosowanie także do usług okołopodologicznych.
Wniosek: nie każde świadczenie „okołomedyczne” jest zwolnione
Usługi o charakterze estetycznym/pielęgnacyjnym bez bezpośredniego celu terapeutycznego co do zasady nie wchodzą w zakres zwolnienia – nawet jeśli wykonuje je osoba z wykształceniem medycznym.
Stawka, gdy nie ma zwolnienia: 23% czy 8%?
WIS i PKWiU 96.02 (np. pedicure medyczny/kosmetyczny)
Brak zwolnienia nie zawsze oznacza 23%. Część usług kosmetycznych/pedicure może podlegać stawce 8% (PKWiU 96.02), co potwierdzają wybrane WIS. Uwaga: klasyfikacja zależy od opisu czynności i wiąże wyłącznie adresata decyzji.
Ostrożnie: WIS wiąże tylko adresata i tylko w stanie faktycznym
WIS nie „przenosi się” automatycznie na inny gabinet ani na inną usługę. W przypadku wątpliwości warto rozważyć własny wniosek o WIS (lub interpretację).
Mapa typowych usług podologicznych – zwolnienie czy opodatkowanie?
(Założenie: osoby świadczące usługi to odpowiednio: medyk wykonujący zawód medyczny w ramach kompetencji vs. kosmetyczka; zawsze oceniamy cel terapeutyczny i uprawnienia)
Konsultacja podologiczna
-
Medyk (w ramach zawodu): możliwe zwolnienie (pkt 19), jeżeli celem jest diagnoza/terapia konkretnego problemu zdrowotnego (np. owrzodzenia, grzybica).
-
Kosmetyczka: opodatkowanie (23% lub 8% – zależnie od klasyfikacji WIS/PKWiU).
Pedicure/usuwanie modzeli, odcisków
-
Medyk: zasadniczo opodatkowanie, chyba że czynność zostaje wykazana jako element terapii realizowanej w ramach danego zawodu medycznego (co jest trudne dowodowo przy zabiegach pielęgnacyjnych).
-
Kosmetyczka: opodatkowanie; sporadycznie 8% przy odpowiedniej klasyfikacji.
Usuwanie kurzajek / zabiegi laserowe
-
Medyk: zwolnienie tylko gdy czynność stanowi świadczenie medyczne w ramach kompetencji (np. lekarz dermatolog). Dla osób spoza właściwego zawodu – opodatkowanie.
-
Kosmetyczka: opodatkowanie.
Pobranie materiału do badań, badania mykologiczne/bakteriologiczne
-
Medyk (np. diagnosta/technik w ramach kompetencji): zwolnienie (pkt 19) – gdy czynność jest elementem diagnostyki.
-
Kosmetyczka: opodatkowanie (brak statusu zawodu medycznego).
Jak dokumentować i ewidencjonować świadczenia „mieszane” (zwolnione + opodatkowane)?
Faktury, paragony, ewidencje – rozdział sprzedaży
-
oddzielne pozycje: ZW (art. 43 ust. 1 pkt 18/19/19a) vs 8%/23%;
-
powiązanie pozycji z kartą zabiegu i dokumentacją medyczną (gdy dotyczy);
-
opis celu (diagnostyka/terapia) dla pozycji zwolnionych.
Procedury i cenniki – przejrzystość dla pacjenta i fiskusa
-
cennik z jasnym oznaczeniem, które pozycje są medyczne (ZW), a które kosmetyczne (8%/23%);
-
wewnętrzna procedura kwalifikacji świadczeń (checklista „cel terapeutyczny + zakres zawodu”).
Rekomendacje dla gabinetów
-
Zmapuj usługi: które są ściśle medyczne (cel + uprawnienia), które kosmetyczne.
-
Zweryfikuj uprawnienia personelu względem czynności.
-
Ustal stawki (ZW/8%/23%) i odzwierciedl to w cenniku i systemie sprzedaży.
-
Umowy z lekarzami/podmiotami leczniczymi – pod 19a (nabycie we własnym imieniu na rzecz pacjenta).
-
Rozważ WIS/interpretację dla wątpliwych pozycji.
Polityka VAT i szkolenia personelu
-
instrukcje dla recepcji i personelu, jak kwalifikować świadczenia;
-
szablony opisów na dokumentacji medycznej;
-
cykliczne przeglądy zgodności.
Ryzyka i skutki błędnego rozliczenia
Zaległość + odsetki + sankcja
Błędne zastosowanie zwolnienia lub stawki może skutkować dopłatą VAT, odsetkami oraz sankcjami. W sprawach „spornych” sądy wracają do podstawowego testu: cel terapeutyczny + zakres zawodu. Linia orzecznicza od lat jest restrykcyjna wobec „paramedycznych” usług podologicznych.
Ryzyko wstecznych korekt i kontroli
Brak rozdziału sprzedaży (zwolnionej/opodatkowanej) utrudnia obronę w kontroli i podnosi ryzyko wstecznych korekt.
Alternatywy organizacyjne
Współpraca z podmiotem leczniczym (19a)
Model, w którym gabinet nabywa świadczenie od lekarza/podmiotu leczniczego na rzecz pacjenta, może pozwolić na zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 19a – o ile dokumentacja i przepływy faktycznie to odzwierciedlają (świadczenie dla pacjenta, nie dla gabinetu).
Wyodrębnienie strumieni usług (medyczny vs kosmetyczny)
Często racjonalne jest organizacyjne i księgowe rozdzielenie usług stricte medycznych od kosmetycznych (inne cenniki, odrębne ewidencje, a nawet osobne podmioty).
Potrzebujesz zweryfikować klasyfikację PKWiU usług i wdrożyć politykę VAT w salonie/gabinecie?
Skontaktuj się z nami, aby omówić możliwe scenariusze i ryzyka.